Ekin Günlüğüm

Hu huuu Bugün sen doğalı 5 ay oldu Ekinkızım. Anneliğimin 5.ayı. Sanki 5 aydır yaşıyormuşum gibi bir yoğunluk. Daha öncesini hatırlayamıyorum. Bugünlerde artık neredeyse kendi kendıne oturmaya başladın. Kollarından tuttuğumuzda adım atıyorsun.Tay tay tay . Çok komik görünüyorsun. Birde kahkahalarına ailecek bayılıyoruz. Seni güldürebilmek için hepimiz seferber oluyoruz. İşten eve döndüğümde bir süre yüzüme bakmıyorsun, sanırım seni terk ettiğimi düşünüyorsun. Çok üzülüyorum fakat bir kaç dakika sonra gülüyor ve sarılıyorsun. Melek gibisin baktıkça bakasım geliyor. Bugün ananen ve deden gelecekler. İkisine de aşık gibi bakıyorsun. Onlar  sana aşık . Babam biraz temkinli fakat çok sevecen. Tam da ondan beklediğim gibi bir dedelik performansı aslında. Koruyan fakat yılışık olmayan. Canım babam :) Acaba nasıl bir insan olacaksın? İlk kelimen ne olacak? Sonsuza kadar birlikte olmak istiyorum seninle.  Çok yoruluyorum , işten sonra eve gitmeden bir ye...

Bugun senin için bir takım hazırlıklar yaptım. Yakında ek gıda serüvenin başlayacak. Umarım, tüm hayatın boyunca sağlıklı ve kontrollü beslenmeyi aşılayabilirim sana. Bu farkındalığın henüz bebekken edinilmesi gerektiğini biliyorum. Çok heyecanlı olacak. Part tıme çalışmak çok keyifliydi ancak bitiyor. İzinli olduğum günlerde harika vakit geçiriyoruz seninle. Sanırım tunalıyı benim kadar iyi tanıyacaksın zira her cafesinde oturmuş ve emmişliğin olacak yakında. Kanguruyla gezmeye bayılıyorsun, merakla çevreyi ve insanları izliyor çok uyumlu davranıyorsun. Seninle olmak harika! Emzirmek beni çok iyi hissettiriyor. Başlarda itiraf ediyorum sıkılıyordum ancak şimdilerde sonsuza kadar emzirebilsem keşke seni diye geçiyorum aklımdan. Ten tene temas aramızdaki duyguyu bence güçlendiriyor. Çevreyi daha iyi görebildiğinden bu yana, emerken biraz durup, biraz yan yan bana bakıp sonra da mememden çekiştiriyor ve etrafı izliyorsun. Ben de o sırada içten içe  seni hafızama kazıyorum...

Neredeyse 4.5 ay oldu sen doğalı. Hatta evet tam 4.5 ay Ben işe başladım. Sanırım en zor kısmı sabah evden ayrılmak ya da bilmiyorum en zor olan hangisi? Her şeyin bir matematiğini oluşturmaya yönelik şu an zaman yönetimim. Sabah uyandığımız saat, evden çıkışımız, sana sarılmadan ayrılmak zorunda kalışımız. Tüm bunların bir nedeni var. Bir de matematiği. Seni emanet ettiğimiz bir bakıcımız var. Şimdilik onu seviyor gibisin. En çok beni gördüğünde gülüyor gözlerin. Ha bu arada, Çığlıklar atıyor, damağını durmadan kaşıyor, oturmaya çalışıyor ancak henüz dönemiyorsun. Hayatım tamamiyle değişti. Bazen hiç sorumluluk almadığım zamanları özlüyorum. Sanırım alışacağız. Sen de ben de. Tüm enerjimi iyi bir insan olman için harcayacağım.