2 gün önce sanırım hayatım boyunca aklımdan çıkmayacak bir an yaşadık. İşten eve gelmem gereken saatte gelmeyince yaklaşık 2 saat boyunca durmadan ağlamışsın. Koşarak eve döndüm ve ilk karşılaşma anımız muazzamdı. Bana baktın, güldün ve bir daha hiç ağlamadın. Uzun zamandır seni emmeye ikna etmeye çalışırken, sen o gün mememden hiç ayrılmadın. Beni özlemişşin annecim! Ertesi gün işe gitmedim, tüm gün birlikte olmanın tadını çıkardık. Umarım çalıştığım için , içinde bir yerlerde bağımızı etkileyen, güvenini sarsan bir duygu oluşmuyordur. Dün gece sanırım ilk kez emekledin. ama geri geri :) Bugünlerde baş başa kalmıyoruz hiç. Evimizde hep bir aksiyon hali. Ananen ve deden 15 gundur bizdeler, bir süre daha birlikteyiz sanırım , onlarla olmak bizim için büyük konfor. Baban da öyle düşünüyordur umarım :) Anne olmak çok zor ! Ama sen bana sarılınca hayat çok güzel! Vazgeçtiklerim, yaşadıklarımın yanında bazen kıymetli görünse de, ufacık değersiz anlar gibi sanki. Bazen d...